มหานครบนโลกอินเทอร์เน็ต Version 2004 --bangkokcity.com

Clip VDO

AddFavorite

Login

Mail

Quick Menu:

พื้นที่โฆษณาว่าง สนใจ Click!!

| Bangkokcity Tour Home

:: Bangkokcity::

:: เกร็ดความรู้ ::

เทคนิคท่องเที่ยวในช่วงเทศกาล

เทคนิคการเที่ยววันเสาร์ - อาทิตย์

เทคนิคการวางโปรแกรมการเที่ยว

เทคนิคการเที่ยวป่า

เทคนิคการเที่ยวทะเล

เทคนิคการเตรียมรถยนต์ก่อนการเดินทาง

:: ท่องเที่ยวทั่วไทย ::

ขึ้นเขาค้อกับฉ่ำจิต

ขึ้นดอยขุนตานกับฉ่ำจิต

เที่ยวเมืองเพชรกับฉ่ำจิต

:: Gallery รูปเมืองไทย ::

จังหวัดเพชรบูรณ์

:: ท่องเที่ยวต่างแดน ::

เนปาล สราญใจ

เนปาล สราญใจ

วันที่สาม

แสงแรกของวันใหม่

เทือกเขาหิมาลัย จาก นากาก๊อต

ผมถูกปลุกด้วยเสียงเคาะประตู พนักงานโรงแรมนั่นเอง ครับ บอกว่า เช้าแล้วพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นแล้ว ผมรีบล้างหน้าล้างตาแล้วลงไปที่ลานชมวิว อากาศเย็นมากครับ แต่วันนี้กลับไม่มีหมอกเลย สามารถมองเป็นหิมาลัยได้ชัดเจน และยอดแหลมที่เห็นไกลลิบๆ โน่นคือ ยอดเขาที่เป็นจุดใฝ่ฝันของนักปีนเขา ที่สักครั้งในชีวิตจะต้องพิชิตยอดเขาเอเวอร์เรสให้จงได้

ความสว่างค่อยๆเพิ่มขึ้นทีละนิดๆ ดวงอาทิตย์สีทองค่อยๆ แย้มขึ้นมาให้เห็นจากยอดเขา แสงมีทองกระทบกับหิมาลัยเริ่มจากจุดที่สูงที่สุดและไล่ลงมาเรื่อยๆ จนเผยให้เห็นหิมาลัยได้ชัดเจนกว่าเดิม ทุกคนต่างถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก กับภาพแห่งความทรงจำ

หลังจากที่ถ่ายรูปจนหมดฟิล์มแล้วก็มานั่งจิบชาร้อนๆกับ อาหารเช้า ที่ห้องอาหาร เจ้าของรีสอร์ท ออกมาทักทายผมอยากเป็นกันเอง เขาบอกว่า ที่นี่เป็นธุรกิจของครอบครับที่ทำกันมาแล้วหลายสิบปีครับ ช่างเป็นครอบครัวหัวใสจริงๆครับ เลือกจุดทำธุรกิจได้ดีมากและละปีมีนักท่องเที่ยวมาพักที่นี่หลายพันคน และมาตลอดทั้งมี คงเป็นเพราะบรรยากาศที่สวยงามและความเป็นมิตรที่ผู้คนที่นี่มีให้กับนักท่องเที่ยวทุกคน

หลังจากอิ่มท้องกับอาหารเช้าเสร็จผมก็รีบมาเก็บข้างของ เตรียมตัวเดินทางต่อไปยังโภครา ผมออกจาก นากาก๊อด เพื่อเดินทางสู่สนามบินภายในประเทศที่กาฎมัณฑุ จริงๆแล้วการเดินทางไปโภครา นั่นสามารถเดินทางไปทางรถก็ได้ครับ ซึ่งใช้เวลาประมาณ 10 ชั่วโมง แต่วันที่ผมไปนั้นเขามีการประท้วงอะไรกันสักอย่าง ปิดถนน เพราะฉะนั้นคนส่วนใหญ่จะเดินทางโดยเครื่องบินครับ ผมเดินทางถึงสนามบินประมาณ แปดโมงครึ่งตอนเช้า เพราะว่าเครื่องจะออกประมาณ เก้าโมงครึ่ง คนค่อนข้างแน่น และระบบการเช็คอินก็ต้องแยกออกมาเป็นสายการบิน หลังจากที่เช็คอิน และโหลดกระเป๋าเสร็จแล้ว ก็เข้าไปรอในห้องผู้โดยสารขาออก คนในนั้นจะเยอะมาก เพราะว่าผู้โดยสารทุกคนจะถูกนำมากองไว้ในห้องนั้นหมด และมีเพียงห้องเดียว เมื่อเครื่องลำไหนมาก็จะเรียกให้ขึ้นรถโดยใช้วิธการตะโกนเรียก แล้วคิดดูว่า สำเนียงแขกก็ฟังไม่ค่อยจะออกอยู่แล้ว ไหนจะต้องมาสู้กับเสียงผู้คนที่เร่งรีบอยากจะไป แต่ไปไม่ได้เพราะว่าวันนั้นทุกเครื่อง ดีเลย์ หมด เพราะว่าสภาพอากาศไม่ดี ซึ่งเป็นปัญหาหลักของที่นี่ กว่าจะได้ออกจากสนามบินก็เกือบเที่ยงวัน รอเครื่องประมาณ 3 ชั่วโมง

เครื่องบินที่ใช้บริการลูกค้าเป็นเครื่องบินเล็ก เพียงแค่ 18ที่นั่งเองครับ ทุกที่เป็นที่นั่งติดหน้าต่างหมด เครื่องบินก็ออกเก่าๆนิดๆ แต่ก็ดีครับ ดีกว่าไปนั่งเสียเวลาบนถนน ระหว่างบินทางแอร์โฮสเตสก็จะแจกลูกอม และสำลีสำหรับกันหูอื้อและเสียงดังของเครื่องยนต์ ใช้เวลาบินประมาณ 25 นาทีก็ถึงสนามบินโภครา สิ่งที่สร้างความตะลึงงันอีกครั้งนั่นคือ เทือกเขาหิมาลัยอันมหึมาตั้งอยู่ข้างหน้า สวยงามมากๆ นี่แค่สนามบินนะเนี่ย ยังสวยขนาดนี้

น้ำตกเดวี่

ผมออกจากสนามบินเข้าที่พัก โรงแรม Blue Bird Hotel ซึ่งอยู่ห่างจากสนามบินเพียง 5 นาทีเองครับ ผมทานอาหารที่โรงแรม และเก็บข้าวเก็บของที่ห้องพัก จากห้องพักผมสามารถเห็นเทือกเขาหิมาลัยได้งองามทีเดียวครับ ผมไม่รอช้าอยากจะออกไปสำรวจเมืองโภครา แล้วครับ

เรานั่งรถเที่ยวชมเมืองโภคราไปรอบๆ อากาศสบายๆ และบ้านเมืองเล็กๆ ไม่มีมลพิษ บ้านเมืองดูสะอาดสะอ้าน บ้านของคนที่นี่ส่วนใหญ่สร้างมาจากหินแม่น้ำครับ เพราะว่าเมืองนี้มีแม่น้ำที่ไหลลงมาจากภูเขาหลายสายด้วยกัน ที่แรกที่ผมไปชมคือน้ำตกเดวี่ครับ เมื่อเราจอดรถ ผมก็ถามแซมว่าถึงแล้วเหรอ แซมบอกว่าถึงแล้ว อ้าวไม่ยักกะเห็นน้ำตก มีตรงไหน แต่เห็นป้ายบอกว่า น้ำตกเดวี่ เพราะว่าพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบหมดไม่เห็นมีภูเขาเลย แล้วไหนละน้ำตก แต่ก็ได้ยินเสียงน้ำตกมากไกลๆ พอผมเดินไปเรื่อยๆ ถึงได้เข้าใจ น้ำตกเดวี่แห่งนี้เป็นน้ำตกที่ลึกลงไปใต้ดินครับ ไม่ได้เป็นน้ำตกที่ตกลงมาจากที่สูง ที่นี่เป็นน้ำตกที่ลึกที่สุดในโลกครับ ว่ากันว่ามีคู่รักชาวสวิสมาเที่ยวน้ำตกแห่งนี้แล้วก็พลัดตกลงไปในนี้แต่ไม่มีใครทราบว่าทั้งสองคนนั้นชื่ออะไรจึงตั้งชื่อว่า เดวี่ เราไม่สารถถ่ายรูปให้เป็นถึงจุดล่างสุดได้เพราะว่าเขารั้วกัน เพื่อความปลอดภัย แซมบอกว่า ช่วงฤดูฝน ที่น้ำตกแห่งนี้น้ำจะเยอะมาก

ทะเลสาบฟีว่า ที่เห็นตรงกลางเป็นวัดกลางน้ำ

วัดTal bahari กลางทะเลสาป ฟีว่า

หญิงชราขายกระทงสำหรับไหว้เทพเจ้าแห่งทะเลสาป

จากเราเที่ยวน้ำตกเสร็จแล้วเราก็เดินทางต่อมาสู่ทะเลสาบฟีว่า เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่มีความสวยงาม สีเขียวเข้มของผืนน้ำ สะท้อนกับสีขาวของ เทือกเขา ท้องฟ้าสีฟ้า

ผมนั่งเรือชมความงามของทะเลสาบ แห่งนี้ สายน้ำที่เย็นยะเยือกและสงบ ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายและเป็นอีกช่วงเวลาหนึ่งที่ได้ผ่อนคลายจริงๆ ฝูงนกนางแอ่นบินโฉบลงผิวน้ำ ล่องเรือมาเรื่อยก็จะเห็นเกาะกลางน้ำซึ่งเป็นที่ตั้งของ วัดTal Bahari ซึ่งเป็นวัดฮินดูซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าเป็นวัดของเทพเจ้า แห่งทะเลสาปแห่งนี้ และวัดแห่งนี้เป็นเหมือนศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้านทั้งสองฝั่งทะเลสาป ในวันสำคัญทางศาสนา ก็จะมีการฆ่าสัตว์ เป็นสัตวบูชาแด่เทพเจ้า หรือในวันแต่งงาน คู่บ่าวสาวก็จะมาขอพรที่นี่เช่นกัน แต่ที่นี่มีข้อห้ามสำหรับผู้หญิงที่มีประจำเดือนเข้ามานมัสการ

ในบริเวณวัด ก็จะมี ชาวบ้านมาขาย กระทงดอกไม้ธูปเทียน ภายในก็จะมีข้าวสาร ฝุ่นสีเหลืองและแดงพร้อมกับดอกไม้และธูปเทียน เพื่อให้กับคนที่ต้องการนมัสการเทพเจ้าแห่งทะเลสาป เมื่อนมัสการพระเสร็จแล้ว เขาก็จะเอาฝุ่นสีเหลืองแดงมาแต้มที่หน้าผากของตัวเองเพื่อความเป็นสิริมงคล

จากนั้นเราก็ล่องเรือกลับ และเดินทางโดยรถไปยังจุดซึ่งของ ที่ระลึก ร้านค้า และร้านอาหาร ที่นี่กลางคืนค่อนข้างคึกคัก จะมีทั้งผับ บาร์เบียร์ และมีร้านประเภท ระบำจ้ำบะด้วย แต่ผู้หญิงที่นี่ก็อึ๋มๆ เจ้าเนื้อๆ ถ้าจะเทียบไปแล้วก็จะคล้ายๆกับ อาโกโก้บ้านเรา แต่ว่าที่นี่ เขาจะใส่เสื้อผ้าเยอะกว่าเราอาจะเป็นเพราะอากาศหนาวหรือเปล่าไม่ทราบ แต่ก็สนุกดี คืนนั้นกลับที่พักประมาณ สี่ทุ่มครับต้องรีบนอนเพราะว่า พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งผมไม่อยากพลาดเพราะเขาบอกว่าที่นี่เห็นภูเขาชัดกว่านากาก๊อด

<< previous | 1 | 2 | 3 | 4 | next >> ตอนนี้อยู่ที่หน้า 3

แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม